วันอาทิตย์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2558
บันทึกอนุทิน
ครั้งที่ 10
วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน
อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน
วัน/เดือน/ปี 18 มีนาคม 2558
เวลาเรียน 08.30-12.20 น.
วันนี้เรียนเรื่องทักษะการช่วยเหลือตนเองดังนี้
เรียนรู้การดำรงชีวิตโดยอิสระให้มากที่สุด
การกินอยู่
การเข้าห้องน้ำ
การแต่งตัว
กิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวัน
การกินอยู่
การเข้าห้องน้ำ
การแต่งตัว
กิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวัน
การสร้างความอิสระ
-เด็กอยากช่วยเหลือตนเอง
-อยากทำงานตามความสามารถ
-เด็กเลียนแบบการช่วยเหลือตนเองจากเพื่อน
เด็กที่โตกว่า และผู้ใหญ่
ความสำเร็จเป็นสิ่งสำคัญ
-การได้ทำด้วยตนเอง
-เชื่อมั่นในตนเอง
-เรียนรู้ความรู้สึกที่ดี
หัดให้เด็กทำเอง
-ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็น (ใจแข็ง)
-ผู้ใหญ่มักทำสิ่งต่างๆให้เด็กมากเกินไป
-ทำให้แม้กระทั่งสิ่งที่เด็กสามารถทำได้เองหากให้เวลาเขาทำ
จะช่วยเมื่อไหร่
-เด็กก็มีบางวันที่ไม่อยากทำอะไร , หงุดหงิด , เบื่อ , ไม่ค่อยสบาย
-หลายครั้งเด็กจะขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปแล้ว
-เด็กรู้สึกว่ายังมีผู้ใหญ่ที่พึ่งได้
แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือเฉพาะสิ่งที่เด็กต้องการ
-มักช่วยเด็กในช่วงกิจกรรม
ลำดับขั้นในการช่วยเหลือตนเอง
-แบ่งทักษะการช่วยเหลือตนเองออกเป็นขั้นย่อยๆ
-เรียงลำดับตามขั้นตอน
ครูต้องพยายามให้เด็กทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง
ย่อยงานแต่ละอย่างเป็นขั้นๆ
ความสำเร็จขั้นเล็กๆนำไปสู่ความสำเร็จทั้งมวล
ช่วยให้เด็กมีความมั่นใจในตนเอง
เด็กพึ่งตนเองได้ รู้สึกเป็นอิสระ
วันนี้อาจารย์ให้ทำกิจกรรมบำบัดเด็กพิเศษโดยมีอุปกรณ์
คือ กระร้อยปอนด์ สีเทียน โดยให้วาดเป็นวงกลมจากนั้นตัดเอาแต่วงกลมแล้วนำไปติดที่กระดาษโดยให้ออกไปติดที่ละคนดังภาพ
ประเมินตนเอง
วันนี้เข้าเรียนตรงเวลา
ร่วมทำกิจกรรมกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนานเพราะวันนี้เรียนรวม 2 ห้องเรียนแต่ก็สนุกสนานดี
วันนี้เข้าเรียนตรงเวลา
ร่วมทำกิจกรรมกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนานเพราะวันนี้เรียนรวม 2 ห้องเรียนแต่ก็สนุกสนานดี
บันทึกอนุทิน
ครั้งที่ 9
วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน
อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน
วัน/เดือน/ปี 4 มีนาคม 2558
เวลาเรียน 08.30-12.20 น.
วันนี้เรียนเรื่องทักษะภาษาดังนี้
การวัดความสามารถทางภาษา
-เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม
-ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม
-ถามหาสิ่งต่างๆไหม
-บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม
-ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม
การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด
-การพูดตกหล่น
-การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกเสียง
-ติดอ่าง
การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่
-ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด
-ห้ามบอกเด็กว่า “พูดช้าๆ” “ตามสบาย” “คิดก่อนพูด”
-อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด
-อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก
-ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น
-เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน
ทักษะพื้นฐานทางภาษา
-ทักษะการรับรู้ภาษา
-การแสดงออกทางภาษา
-การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด
ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย
-การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา
-ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด
-ให้เวลาเด็กได้พูด
-คอยให้เด็กตอบ (ชี้แนะหากจำเป็น)
-เป็นผู้ฟังที่ดีและโตต้อบอย่างฉับไว
(ครูไม่พูดมากเกินไป)
-เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว
-ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม
เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน
-กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง
(ครูไม่คาดการณ์ล่วงหน้า)
-เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด
-ใช้คำถามปลายเปิด
-เด็กพิเศษรับรู้มากเท่าไหร่
ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น
-ร่วมกิจกรรมกับเด็ก
วันนี้อาจารย์ให้ทำกิจกรรมบำบัดเด็กพิเศษโดยมีอุปกรณ์
คือ กระร้อยปอนด์ สีเทียน โดยเปิดเพลงให้ฟังแล้วให้ลากเส้นไปเรื่อยๆดังภาพ
บันทึกอนุทิน
ครั้งที่ 8
วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน
อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน
วัน/เดือน/ปี 4 มีนาคม 2558
เวลาเรียน 08.30-12.20 น.
บันทึกอนุทิน
ครั้งที่ 7
วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน
อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน
วัน/เดือน/ปี 25 กุมภาพันธ์ 2558
เวลาเรียน 08.30-12.20 น.
วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากสอบกลางภาค
วันอังคารที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2558
บันทึกอนุทิน
ครั้งที่ 6
วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน
วัน/เดือน/ปี 18 กุมภาพันธ์
2558
เวลาเรียน 08.30-12.20 น.
-เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม
ไม่ได้มีสาเหตุมาจากการพ่อแม่
-การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข
-การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม
-เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ
-ในช่วงแรกๆ
เด็กจะไม่มองเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน
แต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง
-เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร
-ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ
-จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง
-ครูจดบันทึก
-ทำแผน IEP
-วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆอย่าง
-คำนึงถึงเด็กทุกๆคน
-ให้เด็กเล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ
2-4 คน
-ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป
-เอาวัสดุอุปกรณ์มาเพิ่ม
เพื่อยืดเวลาการเล่น
-ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม
-ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน
-ทำโดย “การพูดนำของครู”
-ไม่ง่ายสำหรับเด็กพิเศษ
-การให้โอกาสเด็ก
-เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง
-ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง
1.วันนี้อาจารย์ไห้เล่นเกมต้นชั่วโมงโดยให้ตอบคำถามและให้ออกแบบรถไฟเหาะของตัวเองดังนี้
2.ท้ายชั่วโมงอาจารย์ให้จับคู่กัน
2 คน แล้วให้ไปเอาอุปกรณ์ เสร็จแล้วอธิบายกฎกติกา จากนั้นให้นักศึกษาฟังดนตรี
แล้วให้วาดรูปขีดเส้น โดยห้ามยกมือ เสร็จแล้วตกแต่งออกมาเป็นรูป ของคู่ดิฉัน
ออกมาเป็น ลูกเป็ด งู ลูกอ๊อด ดังภาพ
ประเมินตนเอง
เข้าเรียนตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย
ทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่
ประเมินเพื่อน
เพื่อนๆเข้าเรียนตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย
และตั้งใจทำงานที่ได้รับมอบหมาย มีการจดบันทึกทุกครั้งที่เรียน
ประเมินอาจารย์
อาจารย์มีการจัดเตรียมการสอนมาเป็นอย่างดี
ทำให้นกศึกษามีความสนุกสนานในการเรียนและสามารถนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในชีวิตจริงได้
;;
Subscribe to:
บทความ (Atom)














